|
darbeler geldikçe yaralanırım incinir,kırılırım etimle kemiğimle ruhumla önce insan sonra kadınım
gözümden akan yaşı görmeyince çelikten sanırlar yüreğimdeki sağanak yağışları bilmezler önce insan sonra kadınım
omzumu yastık gibi kullanırken benim de bir kuş gibi konacak omuz aradığımı bilmezler önce insan sonra kadınım
beni hayallerinin dublörü yaparlar uyandığımda yastığımın diğer ucunda güveneceğim bir çift göz hayalimi bilmezler önce insan sonra kadınım
sevgi heybemin hiç boşalmayacağını zannedip alır giderler, çalar giderler aldıklarının yerine bıraktıkları acıtır yüreğimi canımı yakar bilmezler önce insan sonra kadınım
kaç kere yakıp küllerimi savurdunuz rüzgarla her seferinde iki can’dı sebep dikildim karşınıza önce insan sonra kadın ve anayım ben |